Paradoks, kt\u00f3ry towarzyszy mi \u017cyciu, odk\u0105d pami\u0119tam i jest zar\u00f3wno jednym z g\u0142\u00f3wnych powod\u00f3w, dla kt\u00f3rych si\u0119gn\u0105\u0142em po narkotyki. U \u017ar\u00f3de\u0142 mojej egzystencji jest l\u0119k i mi\u0142o\u015b\u0107 – dwie Si\u0142y – Ni\u017csza i Wy\u017csza. Pierwsza jak wiadomo \u015bci\u0105ga mnie w otch\u0142a\u0144, o kt\u00f3rej wspomina\u0142 Nietzsche, gdy d\u0142u\u017cej w ni\u0105 patrz\u0119. A druga to ta si\u0142a witalno\u015bci, kt\u00f3ra nap\u0119dza mnie do granic mo\u017cliwo\u015bci i sprawia, \u017ce nie ma rzeczy tak naprawd\u0119 niemo\u017cliwych. To prawda, \u017ce granice s\u0105 w mojej g\u0142owie. To stwierdzenie r\u00f3wnie\u017c cz\u0119sto pojawia si\u0119 w rozmowach z osadzonymi w zak\u0142adach karnych, kt\u00f3rzy przytakuj\u0105, \u017ce najtrudniejsze do przekroczenia granice s\u0105 w naszych g\u0142owach. W mojej g\u0142owie r\u00f3wnie\u017c urz\u0119duj\u0119 ta wspomniana ju\u017c destrukcyjna Si\u0142a Ni\u017csza, poprzez kt\u00f3r\u0105 to samemu sobie staram si\u0119 rzuca\u0107 k\u0142ody pod nogi, ba! Staram si\u0119 podstawia\u0107 sobie samemu nog\u0119. Si\u0142a Wy\u017csza mieszka w moim sercu i pojawia si\u0119 wraz z uczuciami, kt\u00f3re traktuj\u0119 jako wewn\u0119trzny kompas. Du\u017co ostatnio si\u0119 dziej\u0119 w moim \u017cyciu, a mo\u017ce zamiast tego, \u017ce si\u0119 dziej\u0119 to po prostu w du\u017co projekt\u00f3w si\u0119 anga\u017cuj\u0119, a zw\u0142aszcza w jeden g\u0142\u00f3wny – \u017cycie. Na dzie\u0144 dzisiejszy mam ogromn\u0105 ochot\u0119 bra\u0107 udzia\u0142 we w\u0142asnym \u017cyciu, bo jest ono tego warte. R\u00f3wnowaga jest duchowa, a w niej zawarty jest pakt mi\u0119dzy umys\u0142em, a sercem. Z anatomii wiemy, \u017ce serce jest mi\u0119\u015bniem, a neurolodzy metaforycznie podkre\u015blaj\u0105, \u017ce umys\u0142 r\u00f3wnie\u017c jest mi\u0119\u015bniem, bo nale\u017cy go \u0107wiczy\u0107. Ciekawostk\u0105 jest, \u017ce umys\u0142 ludzki \u015bwietnie by sobie radzi\u0142 bardzo d\u0142ugo, tylko za s\u0142abe mamy podzespo\u0142y w naszych organizmach i przez nie wykorkowywujemy. Na my\u015bl mi r\u00f3wnie\u017c przychodzi reklama pewnej sieci kom\u00f3rkowej, gdzie g\u0142\u00f3wn\u0105 rol\u0119 odgrywa\u0142y rozum i serce. My\u015bl\u0119, \u017ce sp\u00f3r sfery umys\u0142owej i emocjonalnej o dominacj\u0119 nad cz\u0142owiekiem toczy si\u0119, odk\u0105d cz\u0142owieka mo\u017cemy nazwa\u0107 my\u015bl\u0105cym.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
Temat jest d\u0142ugi i szeroki jak rzeka, a stary jak \u015bwiat. To co ma dla mnie najwi\u0119ksz\u0105 warto\u015b\u0107 terapeutyczn\u0105 we Wsp\u00f3lnocie jest to, \u017ce dzielimy si\u0119 w\u0142asnym do\u015bwiadczeniem. Mo\u017ce komu\u015b pomo\u017ce moje do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re opiera si\u0119 na tym, \u017ce im wi\u0119cej my\u015bl\u0119 – tym bardziej sobie komplikuj\u0119 \u017cycie. Takie wiecie pieczo\u0142owite my\u015blenie o sobie, pr\u00f3ba przewidywania ruch\u00f3w, kontrola. W skr\u00f3cie obsesja na w\u0142asnym punkcie b\u0105d\u017a chore my\u015blenie. Takie wej\u015bcie w teatr \u017cycia, bez brania odpowiedzialno\u015bci za to, \u017ce to ja jestem jego autorem. Oczywi\u015bcie nie zapominam o pokorze i tego, \u017ce nie kieruj\u0119 swoim \u017cyciem. Jednak uwa\u017cam, \u017ce \u017cycie sk\u0142ada si\u0119 z wybor\u00f3w, decyzji, nadziei, zw\u0105tpienia oraz patrzenia na wiele zjawisk z wielu r\u00f3\u017cnych perspektyw, r\u00f3wnie\u017c dzi\u0119ki drugiemu cz\u0142owiekowi. Nieraz najprostsze stwierdzenia okazuj\u0105 si\u0119 najbardziej trafne. Takie strza\u0142y prosto z serca. Z nut\u0105 mi\u0142o\u015bci, troski, ale zarazem chropowato\u015bci, bez owijania w bawe\u0142n\u0119. Czyli co\u015b co kiedy\u015b traktowa\u0142em wy\u0142\u0105cznie jako atak, osobist\u0105 zniewag\u0119. Dzi\u015b wiem, \u017ce bliscy raczej nie chc\u0105 torpedowa\u0107 mnie, ale czasem zwyczajnie nie maj\u0105 wyj\u015bcia, gdy g\u00f3r\u0119 bierze moja chora g\u0142owa. Podczas, gdy nie zdrowiej\u0119 to faktem jest, \u017ce swoje macki rozci\u0105ga choroba. Nie chcia\u0142bym d\u0142u\u017cej tutaj rozwodzi\u0107 w postaci dywagacji wi\u0119c pos\u0142u\u017c\u0119 si\u0119 przyk\u0142adami. \u017bycie to wybory i dzi\u015b wiem, \u017ce r\u00f3wnie\u017c wyborem jest to co\u015b nazywam samotno\u015bci\u0105 czy wolno\u015bci\u0105. Dlatego, \u017ce jako osoba uzale\u017cniona wci\u0105\u017c staram si\u0119 goni\u0107 kr\u00f3liczka i uzale\u017cnia\u0107 swoje szcz\u0119\u015bcie od drugiej osoby, kt\u00f3ra nigdy nie b\u0119dzie prawdziwym szcz\u0119\u015bciem dla mnie, dop\u00f3ki sam ze sob\u0105 nie b\u0119d\u0119 szcz\u0119\u015bliwy. To s\u0105 tak naprawd\u0119 proste rzeczy, nad kt\u00f3rymi sp\u0119dzi\u0142em bardzo wiele nieprzespanych nocy. Albo my\u015blenie co kto o mnie my\u015bli, b\u0105d\u017a \u017ce kto\u015b mnie odrzuci, nie zaakceptuje mnie takiego jakim jestem. A jaki jestem? U mnie ta odpowied\u017a, b\u0105d\u017a odpowiedzi raczej przysz\u0142y w realizacji Programu Dwunastu Krok\u00f3w. Przynios\u0142y mi wolno\u015b\u0107 osobist\u0105 od chorego my\u015blenia na w\u0142asnym punkcie i l\u0119ku zwi\u0105zanego z ka\u017cdym oddechem \u017cycia. Zaakceptowa\u0142em fakt, \u017ce \u015bwiat nie kr\u0119ci si\u0119 wok\u00f3\u0142 mnie, a nawet bardzo du\u017co ludzi nie zdaje sobie sprawy z mojego istnienia. Nie oznacza to, \u017ce ja mam nie zdawa\u0107 sobie r\u00f3wnie\u017c sprawy z tego, \u017ce \u017cyj\u0119 – tak jak to mia\u0142o miejsce w moim czynnym uzale\u017cnieniu. Przyk\u0142ad relacji my\u015bl\u0119, \u017ce jest wyj\u0105tkowo dobry w rozmowach na temat zdrowienia. Ludzie w moim \u017cyciu kiedy\u015b byli jak przedmioty. Obrazowo mog\u0119 to opisa\u0107, \u017ce m\u00f3j \u015bwiat by\u0142 za\u0142\u00f3\u017cmy moim pokojem. Ludzie to by\u0142y szparga\u0142y. Ile jest takich rzeczy, kt\u00f3re w\u0142a\u015bnie teraz potrzebuj\u0119 sobie kupi\u0107 jak np. konsol\u0119 do gier, bo zobaczy\u0142em jak\u0105\u015b zajawk\u0119 i sobie my\u015bl\u0119, \u017ce bym teraz w t\u0105 gr\u0119 zarywa\u0142 wieczory i w og\u00f3le by\u0142oby super. Od obsesji na punkcie gry, idzie za tym, \u017ce ja chcia\u0142bym w ni\u0105 pogra\u0107 na najlepszym sprz\u0119cie, wi\u0119c dobrze by\u0142oby wymieni\u0107 telewizor, kt\u00f3rego i tak nie ogl\u0105dam od wielu lat. Do tego jeszcze jakie\u015b s\u0142uchawki i inne bajery, a mo\u017ce nawet kanap\u0119. Tak dzia\u0142a – domino uzale\u017cnienia. Cz\u0119sto jest tak, \u017ce umys\u0142 zak\u0142ada mask\u0119 serca. Jest pi\u0119kna przypowie\u015b\u0107 o k\u0142amstwie:<\/p>\r\n
„Pewnego dnia na swojej drodze stan\u0119\u0142y prawda i k\u0142amstwo. Bardzo do mnie trafi\u0142a ta przypowie\u015b\u0107, gdy si\u0119 na ni\u0105 natkn\u0105\u0142em. Og\u00f3lnie zauwa\u017cy\u0142em, \u017ce w \u017cyciu bardzo lubi\u0119 sobie obrazowa\u0107 wiele sytuacji, kt\u00f3re mnie spotykaj\u0105. Przyk\u0142ad na\u0142ogowych my\u015bli – chomik w ko\u0142owrotku. Drugi cz\u0142owiek cz\u0119sto jako lustro, choroba uzale\u017cnienia jako otch\u0142a\u0144. Dzi\u015b uwa\u017cam, \u017ce sensem mojego \u017cycia jest szeroko poj\u0119te dobro. Nie mog\u0119 powiedzie\u0107, \u017ce jestem najszcz\u0119\u015bliwszym cz\u0142owiekiem na \u015bwiecie. Mog\u0119 odwa\u017cy\u0107 si\u0119 o napisanie, \u017ce jestem zadowolony z mojego \u017cycia. Pogodzony z przesz\u0142o\u015bci\u0105, uwa\u017cny w tera\u017aniejszo\u015bci i z nadziej\u0105 patrz\u0105cy na jutro. Teraz wracaj\u0105c z tej mojej dygresji na tory traktowania ludzi jako przedmiotu na wy\u017cej wspomnianym przyk\u0142adzie chciejstw i obsesji uzale\u017cniana poczucia szcz\u0119\u015bcia od rzeczy nabytych. Wiele takich rzeczy mam w pokoju, potykam si\u0119 o te rzeczy, oddaje je innym b\u0105d\u017a upycham po k\u0105tach. Tak te\u017c by\u0142o z lud\u017ami w moim \u017cyciu. Wszyscy byli mi potrzebni na chwil\u0119, do czego\u015b, po co\u015b, wyci\u015bni\u0119ci jak cytryny. Bardzo wa\u017cne jest dzisiaj dla mnie nie zaniedbywa\u0107 relacji. Bardzo trafi\u0142o do mnie stwierdzenie, \u017ce przyjaciele to rodzina, kt\u00f3r\u0105 wybieramy sobie sami. Dzi\u015b wiem, \u017ce mam przyjaci\u00f3\u0142 z krwi i ko\u015bci, ale wa\u017cne jest dla mnie to \u017cebym nie ztorpedowa\u0142 ich mi\u0142o\u015bci tym, \u017ce ja sobie sam lepiej poradz\u0119 w \u017cyciu. Krok Drugi pokaza\u0142 mi, \u017ce w swoim \u017cyciu wykorzysta\u0142em ju\u017c wszystkie mo\u017cliwe patenty by sobie poradzi\u0107, pom\u00f3c czy udawa\u0107, \u017ce jest \u015bwietnie. Najgorsze mechanizmy choroby to d\u0105\u017cenie do samoporzucenia i odtr\u0105cenia r\u0105k, kt\u00f3re zawsze s\u0105 gotowe mi pom\u00f3c. Po prostu, ludzie, kt\u00f3rzy s\u0105 przy mnie to kszta\u0142tuj\u0105 mnie, ale nie mog\u0119 uzale\u017cnia\u0107 si\u0119 od nich. Razem tworzymy co\u015b pi\u0119knego w postaci jedno\u015bci, gdzie ka\u017cdy ma sw\u00f3j autorski udzia\u0142 w wi\u0119kszej ca\u0142o\u015bci.<\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n
– Dzie\u0144 dobry – powiedzia\u0142o k\u0142amstwo.
– Dzie\u0144 dobry – odpowiedzia\u0142a prawda.
– Pi\u0119kny dzie\u0144 – powiedzia\u0142o k\u0142amstwo.
Wtedy prawda wychyli\u0142a si\u0119, by sprawdzi\u0107, czy to prawda. By\u0142a.
– Pi\u0119kny dzie\u0144 – powiedzia\u0142a wtedy prawda.
– Jeszcze pi\u0119kniejsze jest jezioro – powiedzia\u0142o k\u0142amstwo.
Wtedy prawda spojrza\u0142a w stron\u0119 jeziora i zobaczy\u0142a, \u017ce k\u0142amstwo m\u00f3wi prawd\u0119 i kiwn\u0119\u0142a g\u0142ow\u0105. K\u0142amstwo podbieg\u0142o do wody i powiedzia\u0142o:
– Woda jest jeszcze pi\u0119kniejsza. Pop\u0142ywamy?
Prawda dotkn\u0119\u0142a wody palcami, a ona naprawd\u0119 by\u0142a pi\u0119kna i polega\u0142a na k\u0142amstwie. Obie zdj\u0119\u0142y ubrania i p\u0142yn\u0119\u0142y spokojnie. Chwil\u0119 p\u00f3\u017aniej wysz\u0142o k\u0142amstwo, ubra\u0142o si\u0119 w szaty prawdy i odesz\u0142o.
Prawda, niezdolna do przebrania si\u0119 w k\u0142amstwo, zacz\u0119\u0142a chodzi\u0107 bez ubra\u0144 i ten widok wszystkich przera\u017ca\u0142.
I tak do dnia dzisiejszego ludzie wol\u0105, pi\u0119knie ubrane k\u0142amstwo ni\u017c nag\u0105 prawd\u0119. „
Autor nieznany. <\/cite><\/p>\r\n\r\n\r\n\r\n